http://www.kurduwadi.com

मैत्री म्हणजे प्रेम
मैत्री म्हणजे जाणीव
मैत्री शिवाय जीवनात
आधाराची उणीव

मैत्री म्हणजे विश्व
मैत्री म्हणजे आकाश
मैत्री म्हणजे तिमिरात
वाट दावणारा प्रकाश

मैत्री म्हणजे सुख दु:ख
मैत्री म्हणजे हर्श
मैत्री म्हणजे जिव्हाळ्याचा
हळुवार स्पर्श

मैत्री म्हणजे रान
मैत्री म्हणजे कोवळे उन
मैत्री म्हणजे जीव जडणारी
सुमधुर वार्याची धुन

मैत्री म्हणजे खेड
मैत्री म्हणजे पायवाट
मैत्री म्हणजे पिकाला
पाणी पाजणारा मळ्यातील पाट

मैत्री म्हणजे तेज
मैत्री म्हणजे तारा
मैत्री म्हणजे प्रत्येकाला
हवा असणारा मोहक वारा

मैत्री म्हणजे दिलेला शब्द
मैत्री म्हणजे आन
मैत्री म्हणजे घातलेली शपथ
मैत्री म्हणजे प्राण

मैत्री म्हणजे ओढ
मैत्री म्हणजे आठवण
मैत्री म्हणजे आयुश्यातील
न सम्पणारी साठवण

थोडासा थांब
बघ तर जरा
हे डोळे फक्त तुझीच वाट बघत आहे रात्रदिवस
थकलेत् रे ते
त्याना एकदा अलगद तुझ्या ओठानी पुसून तर जा जरा

थोडासा थांब
तुझ्या न्सण्याने तुझ्या असण्याचे महत्व कळला आहे मला
तुझा असण पुन्हा एकदा देऊन तर जा जरा

थोडासा थांब
तुझ काम, तुझ घर, तुझे मित्र, तुझ विश्व
सगळ सगळ मान्य मला
पण इथे कुणीतरी तुझ्यासाठी एक जग उभ केलय
ते बघून तर जा जरा

थोडासा थांब
ह्या चांदण्या सुद्धा हसतात मला
म्हणतात, ज्याला तू आमच्यात शोधत अस्तेस रात्र रात्र
तो ही तुझ्यासाठी झुरतोय का असाच
त्या चांदण्याना उत्तर देऊन तर जा जरा

थोडासा थांब
आठवण तुलाही येते माझी
पापणी तुझी ही ओलवते अश्रूनी
त्या अश्रूना माझ्या ओंज़ळीत घेऊ तर जा जरा

थोडासा थांब
तुझ हसण तुझ बोलण
तुझा राग तुझा गप्प राहण
घेऊन गेलास तुझ्याबरोबर तू सर्व
ज़गण्यासाठी तेवदच आहे रे माझ्याकडे
माझा जगण देऊन तर ज़ा जरा…

थोडासा थांब
माझ्या ज़वळ थोडा बसतर जरा
माझा सहवास, माझा श्वास, माझी सोबत
अनुभव तर जरा

थोडासा थांब
प्रेमात म्हणे न सांग

पडायच असत प्रेमात कधी कधी

बघायच असत झुरुन दुसर्‍यासाठी कधी कधी..

पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत

विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी

अन पाहताना तिच्याकडेच

विचारात गुंतायच असत कधी कधी..

रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच…

जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी

नंतर “जागली होतिस का रात्री?”

म्हणून विचारावे कधी कधी..

मागायचा असतो देवाकडे..

हात तिचा चोरुन कधी कधी

द्यायच असत आश्वासन त्यालाही

पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी..

चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या

विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी

असते रागवायचे लटकेच

“अस काही नाहिये” म्हणून कधी कधी

विरहात तीच्या …

असते रडायचे गुपचुप आतुन कधी कधी..

पाहुन हात तिचा दुसर्‍या हाती ..

असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी..

पडायच असत प्रेमात कधी कधी

बघायच असत झुरुन दुसर्‍यासाठी कधी कधी ………………….

दु:ख म्हणाले ” दोस्तानों!
बिलकुल लाजू नका
इतके दिवस छ्ळल म्हणून
राग मानू नका!

मनात खूप साठल आहे
काहीच सुचत नाही
माझी ‘स्टोरी’ सांगीतल्या शिवाय
आता राहवत नाही…

मी आणि सुख दोघे
जुळे भाऊ होतो
पाच वर्षांचे होतो तेव्हा
जत्रेत गेलो होतो…

गर्दी अशी जमली
नी गोंधळ असा उठला…
माणसांच्या त्या गर्दी मध्ये
सुखाचा हात सुटला!

तेव्हा पासून फ़िरतोय शोधत
दुनियेच्या जत्रेत
दिसतोय का ‘सुख’ माझा
कुणाच्या ही नजरेत…”

सुखा बरोबरचे लहानपणीचे
क्षण त्याला स्मरले
आणि सुखाच्या आठवणीने
दु:ख ढसाढसा रडले!

नशा सगळ्यांची उतरली
दु:खाकडे पाहून!
दु:खालाही सुख मिळावे
वाटले राहून राहून…

सुखाच्या शोधामध्ये आता
मी सुद्धा फ़िरतोय
दु:खाला शांत करायचा
खूप प्रयत्न करतोय…

जीवनाच्या रथाचे
आहेत सुख दु:ख सारथी
सुख मिळाले तर दु:खाच्या घरी
मीच देईन पार्टी …

निसर्गाप्रमाणेच ते चक्र बदलत राहतं.

    कधी सुखाचे पावसाळे तर दुःखाचे उन्हाळे असतात,

    सुखात जवळ येतात मात्र दुःखात सगळे निघुन जातात.

चक्र कुठलेही असो, मैत्रीच रोपटं एकटच वाढत जातं,

सुखात डौलाने नाचत तर दुःखात मायेची सावली देतं.

    पण देव जाणे, ते ही का कधी-कधी उलमडून पडतं,

    उलमडून ही ते परत फुटतच जातं, नकळत वाढतच जातं.

जगातून जाताना कुणी काय घेऊन जातं,

मित्र हा जातानाही परिसाप्रमाने आयुष्याच सोनं करून जातो.

    जीवनाच्या वाटेवर अशी मैत्री व असा मित्र मिळतो,

    यासाठी नशीबचं लागत. 

कधी व केव्हा संपेल हा भ्रष्टाचार?

                जसं झाड किडत जावं हिरवंगार,

                तसं माय देश पोखरून निघतोय आरपार.

असुन पगार दहा-वीस हजर,

तरी का द्यावा लागतो अधिक वित्तभार.

                  बी.ए.,एम.ए. सर्व पदव्या बेकार,

                  शिफारस असेल तर मिळेल रोजगार.

सर्व क्षेत्रात माजतोय हा हाहाकार,

जनावरांच्या चा-यातही लाखोंचा फेरफार.

                   गुन्हा करून मोकळे फिरतात गुन्हेगार,

                  कधी व केव्हा संपेल हा काळा कारभार?

निवडणुका येताच आश्वासनाची भडीमार,

परत तीच अर्ध-पोटी जनता तोच अंधकार.

               काही देऊ-घेऊ नका हाच जालीम उपचार, 

               तरच येईल स्वातंत्र ख-या अर्थाने दारोदार.

              एखादे सुंदर ग़ाणे रिव्हर्स करुन परत परत ऐकावस वाटतं त्याचप्रमाणे गतकाळातील सुख, चांगले अनुभव, चांगल्या आठवणी यांना परत एकदा जागवावसं वाटतं, परंतु जीवनाची कॅसेट नुसती फॉरवर्ड होते रिव्हर्स होत नाही, हे ही तेवढच खर आहे.सुख व दु:ख एकाच नाण्याच्या दोन बाजू असल्या तरी येणा-या वर्षात व्यक्ती सुखाचीच अपेक्षा करतो . एक नविन आशावाद बाळगून नव्या दिशेचा शोध घेण्याचा प्रयत्न करतो . 31 डिसेंबर च्या रात्री यश व अपयशाचा आलेख समोर असतो व प्रत्येकाजवळ अपयशाची कारणे शोधू लागतो . यशाचं शिखर गाठण्यासाठी नुसत स्व्प्न पाहून चालणार नाही तर त्यासाठी स्वत:मध्ये काही बदल करावे लागतील मग दरवर्षीप्रमाणे या वर्षीही संकल्प निर्माण होतात पण पूर्ण होतात का , होतील का ? असा प्रश्न सतत भेडसावत राह्तो .

     31 डिसेंबरच्या रात्री भरपूर लोक नाचतात , गातात व येणा-या वर्षाचं मोठ्या मनाने स्वागत करतात.कहीजण सांगत असतात मी उद्यापासुन म्हणजे 1 जानेवारी पासुन सर्व व्यसने, वाईट सवयी सोडुन देणार पण कितीजण यशस्वी होतात कारण गेल्या कित्येक वर्षापासुन निरनिराळे संकल्प आपल्याकडुन केले जातात पण पुर्णत्वास येत नाहीत. शेवटी नियती, नशीब या गोष्टीची झालर चढवायला आपण विसरत नाही.स्वप्न पाहटे जरी मनुष्य गुणधर्म असला तरी ते स्वप्न पुर्ण करण्यासाठी आपल्याकडे हवी तेवढी जिद्द, चिकाटी, आत्मविश्वास आहे का याचाही विचार करायला हवाच.

              1 जानेवारीचा दिवस, इतर दिवसापासुन वेगळा, याचा अर्थ निसर्गात काही बदल होत नाही. सुर्य पुर्वेच्या ऐवजी पश्चीमेला उगवत नाही परंतु त्याला एक स्पेशल दिवस म्ह्टले जाते . वर्षभर लोप पावलेल्या प्रेमाला खळबळून जाग येते व मग सुंदर वाक्ये म्ह्टली जातात . प्रेमाने एकामेकांच्या हातात हात देऊन Happy New Year म्हटलं जात व नंतर तेच हात गळा दाबण्यास तयार असतात . ह्याच दिवशी सुंदर शब्द तोंडातून पडतात व नंतर तेच तोंड शिव्या देण्यास किंवा निंदा करण्यास चुकत नाहीत .

          मनुष्य म्हणजे गुण व अवगुण याचं मिश्रण . चुका करणे हा मनुष्याचा स्वभाव याचा अर्थ असा नाही की त्याच चुका आपण सारख्या कराव्यात . भुतकाळात डोकावून पाहताना आपल्या चुका व अवगुण यांचा विचार करायला हवा . तसेच वर्तमानात त्यांची सुधारणा करायला हवी. स्वत:वर, स्वत:च्या मनावर विजय मिळवले हा जगातील सर्वात मोठा विजय आहे. स्वत:वर विजय मिळवल्यानंतर 1 जानेवारी नाही तर प्रत्येक क्षण नुतन वाटेल व नक्कीच आनंद व समाधान देणारा वाटेल ,  त्यासाठी फक्त गरज आहे. आपले विचार व दृष्टीकोन बदलण्याची. तरीही मनुष्य म्हणून मला ही माझ्या वाचकांना नव्या वर्षाच्या शुभेच्छा द्याव्या वाटतात व घ्याव्या वाटतात पण हे शुभ विचार मी ही व तुम्ही टिकवण्याचा नक्कीच प्रयत्न करू .

 so wish you very very Happy New Year  2009